Wydarzenia

Jak wykończyć poddasze użytkowe?

Dodano: wtorek, 19 listopada 2013 14:05

Adaptacja poddasza na cele użytkowe stwarza wiele problemów wykonawczych. Skosy, dostęp do szkieletu dachu, nietypowy sufit, warstwa termoizolacyjna. Te wszystkie elementy przed przystąpieniem do prac wykończenia i aranżacji wymagają dodatkowej okładziny. Chociaż najczęściej wykorzystuje się do tego płyty gipsowo-kartonowe, to ten materiał może rodzić wiele trudności wykonawczych. Rozwiązaniem dla tego problemu może być nowoczesny nośnik zaprawy znany jako siatka tynkarska.

Wykończenie poddasza? Nie tylko płyta g-k

Poddasze użytkowe na dobre zagościło w polskim budownictwie. Niestety, nietypowa konstrukcja tego pomieszczenia utrudnia zastosowanie standardowych metod wykończeniowych, takich jak często wybierane płyty gipsowo-kartonowe. Liczba skosów, łuków, spadów i nietypowe sufity wymuszają zastosowanie wielu łączeń, a więc słabych punktów narażonych na naprężenia i w konsekwencji powstawanie rys i pęknięć. Są one efektem ciągłej pracy więźby drewnianej. Płyty g-k są również mało odporne na wilgoć i wymagają niezwykłej precyzji wykonania. Łączenia elementów okładziny rodzą wiele możliwości powstawania błędów wykonawczych, które mogą ujawnić się dopiero z czasem, wyraźnie ukazując każdą niedoróbkę.

Alternatywą dla tego sposobu wykończenia poddasza może być zupełnie nowe rozwiązanie, które błyskawicznie zdobywa coraz więcej zwolenników. Chodzi o zastosowanie siatki tynkarskiej stanowiącej nośnik dla tradycyjnej zaprawy gipsowej lub wapiennej.

Tynkowanie nie bez powodu stanowi najpopularniejszą metodę pokrywania elewacji domów i mieszkań, zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz pomieszczeń. Jest to materiał trwały, funkcjonalny, bezpieczny i niedrogi. Dzięki zastosowaniu siatki tynkarskiej, np. popularnej marki STUCANET, możliwe jest teraz nanoszenie tej uznanej powłoki również na tak trudnych wnętrzach, jakie charakteryzuje większość poddaszy domowych, mówi Waldemar Szela z firmy Welta.

Siatka tynkarska odpowiada za utworzenie równego i bardzo stabilnego podłoża, na które następnie możemy nanosić kolejne warstwy zaprawy. Jest to metoda zdecydowanie bardziej odporna na naturalne ruchy konstrukcji dachowej, której po właściwym wykonaniu nie grożą spękania.

Tynkowanie na siatce

Nośnik zaprawy, jaki stanowi siatka tynkarska, to połączenie stali nierdzewnej lub ocynkowanej z perforowanym kartonem. Jest ona zaprojektowana w taki sposób, żeby zapewnić jak najlepszą przyczepność tynku. To rozwiązanie jest szczególnie polecane do adaptacji poddaszy z dachem wielospadowym, które wymagają od okładziny wysokiej elastyczności. Siatka sprzedawana jest w prostokątnych arkuszach, przez co umożliwia wygodne łączenie elementów na ówcześnie przygotowanym ruszcie z profili stalowych CW. Stal, która stanowi podstawę siatki można dowolnie, w zależności od potrzeb i konstrukcji dachu, przycinać, dzięki czemu nawet najtrudniejsza podstawa może być adaptowana na potrzeby pokrycia zaprawą. Dostosowywanie do zróżnicowanych kształtów to nie jedyna zaleta tego rozwiązania. Specjalnie dobrany karton, który może być pokryty dodatkową wodoodporną warstwą bitumiczną przeznaczony do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności może być również stosowany na zewnątrz. Jakie inne cechy charakteryzują siatki tynkarskie?

Wśród najchętniej wybieranych nośników tynku należy wspomnieć uniwersalną siatkę tynkarską Stucanet S, która charakteryzuje się bardzo wysoką nośnością przy jednoczesnym zachowaniu lekkości. Efekt ten osiągnięty został poprzez wybór najwyższej jakości materiałów jak ocynkowana lub nierdzewna stal i perforowany karton o właściwościach chłonnych, który sprzyja utwardzeniu zaprawy. Perforacja kartonu odpowiada natomiast za utrzymanie optymalnej przyczepności tynku wokół stalowego szkieletu. W stanie mokrym nośność takiej siatki wynosi nawet do 70kg, tłumaczy Szela.

Siatkę tynkarską można stosować do zapraw gipsowych, wapiennych czy cementowo wapiennych. Zaprawa może być nanoszona ręcznie lub mechanicznie, warto jednak pamiętać, żeby powierzyć tę czynność specjaliście, który zadba o równomierne rozłożenie tynku, który w całości zasłoni siatkę. Rekomendowanym sposobem nakładania zaprawy jest pokrycie grubości minimum 2 cm, układane dwuwarstwowo według zasady "mokre na mokre". Na koniec tynk powinien zostać zwilżony i wygładzony filcową pacą.


Poddasze i nie tylko

Dzięki nośnikom tynku poddasze może stać się dodatkowym pomieszczeniem o dowolnym przeznaczeniu. Niezależnie od tego, czy przeznaczymy je na pokój dziecięcy, sypialnię czy pracownię z antresolą i tarasem, to wykończenie za pomocą zaprawy mokrej pozostawi nam dowolność aranżacji i wystroju tej przestrzeni. Jedyne o czym musimy pamiętać przed przystąpieniem do prac adaptacyjnych to dokładne sprawdzenie dachu oraz ocieplenia poddasza, które w razie czego powinno się niezwłocznie wymienić lub naprawić.

Przed zamontowaniem profili stalowych typu CW, do których przykręcana jest siatka tynkarska należy dodatkowo ocieplić i zabezpieczyć folią paroizolacyjną. Taka izolacja przeciwwilgociowa jest rzadko spotykana w starym budownictwie. Dodatkowo przestrzeń strychowa jest szczególnie narażona na nagrzewanie latem i wychładzanie zimą, dlatego dach i ścianki kolankowe potrzebują dodatkowej izolacji, radzi Szela.

Nośniki tynku znajdują zastosowanie nie tylko w adaptacji poddasza. Dzięki możliwości pokrycia dowolnych kształtów, powierzchni zaokrąglonych, wklęsłych, wypukłych czy płaskich, architekci uzyskują całkowitą swobodę w projektowaniu unikalnych obiektów o dowolnym zastosowaniu. Siatka umożliwia tynkowanie w optymalnych warunkach łuków, sklepień, sufitów dowolnego kształtu, ścian ukośnych i innych, dowolnych, skomplikowanych elementów konstrukcyjnych, a nawet do izolacji dźwiękowej, co pokazuje ostatnio wykończona tą technologią nowopowstała aula na Akademii Muzycznej w Łodzi. Jedynym ograniczeniem dla zastosowania nośników tynku w wykończeniu, zarówno wnętrz jak i zewnętrznych elewacji jest wyobraźnia architekta, projektanta lub wykonawcy. Każda inna przeszkoda może zostać właściwie zaadaptowana na potrzeby dowolnej wizji artystycznej lub użytkowej.

źródło i zdjęcia: Welta