Biblioteka

Jak odpowiednio dobrać i zamontować okna?

Dodano: poniedziałek, 20 grudnia 2010 07:34

Wybór odpowiednich okien dachowych oraz ich montaż to bardzo ważny etap budowy domowego poddasza. To właśnie one zapewniają nam widok na świat, trzeba więc wiedzieć, jakimi kryteriami kierować się przy ich doborze, aby jak najlepiej i jak najdłużej nam służyły.

Spis treści
» Jak przygotować otwór okienny i okno do montażu?
» Na co zwrócić uwagę przy montażu okien?
» Z czego składa się okno?
» Ważne cechy okien
» Kryteria doboru okien
» Które okna lepsze: z PVC czy drewniane?
» Czy można zmienić liczbę okien?
» Okna nieotwierane
» Okna o podwyższonej ciepłochronności
» Nawiewniki w oknach
» Na jakiej wysokości zamontować okna dachowe?
» Rodzaje okien dachowych
» Jak dopasować okna do rozstawu krokwi?
» Jak chronić pomieszczenia z oknami dachowymi przed nadmiarem słońca?
» Jak zabezpieczyć dom przed zalaniem przez niezamknięte okno dachowe?
   »Pokaż wszystko

Kiedy najlepiej montować okna?

Najlepiej na etapie stanu surowego otwartego, czyli po wzniesieniu ścian i ułożeniu pokrycia dachowego, ale przed ułożeniem tynków wewnętrznych i zewnętrznych. Zamontowanie okien czyni ze stanu surowego otwartego stan surowy zamknięty. Wnętrza zaczynają wtedy wymagać wietrzenia, a w razie potrzeby - także ogrzewania, by temperatura w pomieszczeniach utrzymywała się na poziomie powyżej 5°C, zwłaszcza gdy w domu zamontowane są okna drewniane.

Jeśli nie będziemy skutecznie usuwać nadmiaru wilgoci, okna mogą się wypaczyć. Jeśli z jakiegoś powodu po zakończeniu stanu surowego budowa będzie przez pewien czas zawieszona, lepiej nie montować stolarki, by nie ulegała zniszczeniu, nie została umyślnie uszkodzona lub po prostu ukradziona. W takiej sytuacji najlepiej otwory okienne zakryć deskami.

Jak przygotować otwór okienny i okno do montażu?

Najpierw trzeba przygotować otwór okienny tak, aby miał równe i proste boki. W razie potrzeby skuwa się nierówności i ościeża okna tynkuje. Przed rozpoczęciem montażu okna demontuje się ruchome skrzydła. Ościeżnicę wstawia się w otwór i opiera ją na zaimpregnowanych drewnianych klockach nośnych. Klocki te muszą znaleźć się pod każdym profilem pionowym. Operując nimi, ustawia się dokładnie poziomo dolny profil ościeżnicy.

W pobliżu górnego rogu umieszcza się klocek tak dobranej grubości, by podparta nim ościeżnica była ustawiona dokładnie pionowo w płaszczyźnie ściany i otworu. W tej pozycji unieruchamia się ościeżnicę klinami umieszczonymi w pobliżu narożników.

Na co zwrócić uwagę przy montażu okien?

Nawet najlepsze okna stracą swoje walory, jeśli zostaną źle zamontowane. Połączenie ze ścianą musi być nie tylko szczelne dla wody i wiatru, ale również
powinno mieć zbliżoną izolacyjność termiczną i akustyczną do montowanej stolarki.

Usytuowanie okien - w szerokości przegrody zewnętrznej jest bardzo ważne i zaleca się, aby w okresie zimowym w tym miejscu temperatura ściany
wynosiła 0°C (dla obliczeniowej temperatury powietrza zewnętrznego -20°C i wewnętrznego +20°C). Wtedy uniknie się wykroplenia pary wodnej na
ścianach lub szybach. Zatem okna należy montować:

  • w ścianach jednowarstwowych w połowie grubości ściany;
  • w ścianach dwuwarstwowych na krawędzi warstwy nośnej, a w domach energooszczędnych i pasywnych w grubości warstwy termoizolacji;
  • w ścianach trójwarstwowych, w środkowej części warstwy termoizolacyjnej.

Osadzanie okien - jest równie ważne, jak ich umiejscowienie w grubości ściany. Aby się sprawnie otwierało i zamykało przede wszystkim musi być bardzo dokładnie wypionowane i wypoziomowane, zwykle za pomocą klinów lub podkładek. W przegrodach jednowarstwowych ramy przykręca się bezpośrednio do muru śrubami - to tzw. montaż bezpośredni. Natomiast w ścianach dwu- i trójwarstwowych okna mocuje się do ścian specjalnymi stalowymi wspornikami, umożliwiającymi wysunięcie stolarki poza krawędź muru.

Uszczelnienie połączenia - powinno charakteryzować się paroszczelnością i jednocześnie bardzo dobrą izolacyjnością termiczną oraz akustyczną. Oczywiście nie zapewni tego tylko pianka montażowa. Zawsze należy stosować tzw. węgarki, czyli osłony ze styropianu lub pianki poliuretanowej grubości min. 5 cm (lepiej przynajmniej 8 cm) zakrywające około 70% szerokości ościeżnicy. Poza tym, szczególnie w domach energooszczędnych i pasywnych, trzeba stosować odpowiednie zestawy uszczelniające przypominające budowę ściany szkieletowej lub ocieplonej połaci dachowej.

Z czego składa się okno?

Każde okno składa się z szyby i ramy, ale także uszczelek, okuć oraz klamek. Wszystkie te elementy mogą być wykonane z różnych materiałów i w odmiennych technologiach. To oczywiście ma wpływ na estetykę, funkcjonalność, jakość i cenę okien.

Szyby - we współczesnych oknach nie tylko mają zapewnić odpowiednią ilość światła dziennego oraz widok z domu. Pod względem izolacyjności termicznej i akustycznej, a także ochrony antywłamaniowej powinny charakteryzować się parametrami porównywalnymi do ścian zewnętrznych. Wymagania w znacznym stopniu spełniają tzw. szyby zespolone. Zbudowane są z dwóch lub trzech tafli szkła o cechach dobranych w zależności od pożądanych parametrów okna.

Ramy - stanowią konstrukcję nośną okna i dlatego muszą być odpowiednio mocne, ale także "ciepłe" i estetyczne. Mogą to być najbardziej popularne konstrukcje jednoramowe, ewentualnie zespolone (ze skrzydłami skręcanymi na śruby) lub skrzynkowe (z dwoma oddzielnymi skrzydłami). Wybór jest duży i zależy od wielu czynników. Jednak najważniejsze to styl budynku, upodobania oraz możliwości finansowe inwestora. Pozostałe parametry można zrealizować właściwie przy zastosowaniu każdego materiału.

Uszczelki - zapewniają ochronę przed wodą, wiatrem, kurzem i hałasem. Obecnie wykonywane są z syntetycznego kauczuku EPDM lub TPS - o trwałości nawet 10 lat (ewentualnie z silikonu). W oknach stosuje się uszczelki przyszybowe (pomiędzy szybami zespolonymi a ramami okiennymi) oraz 2-4 uszczelki wrębowe lub oporowe (pomiędzy skrzydłem a ościeżnicą). Oczywiście im jest ich więcej, tym okna mają lepsze parametry techniczne.

Ważne cechy okien

Dostępnych jest wiele rodzajów okien spełniających różne wymagania techniczne oraz estetyczne. Z tego względu różnica w cenie podobnie wyglądających okien, ale o różnych parametrach, może wynosić nawet 100% wartości. To ważne, jeśli uwzględni się fakt, że w typowym domu jednorodzinnym jest zwykle kilkanaście okien. Poza tym inwestorzy mają różne wymagania i możliwości ich realizacji, czasami zależne od przepisów lub regionu kraju. Izolacyjność termiczna - okien i drzwi balkonowych powinna być jak najlepsza.

Warto bowiem pamiętać, że przegrody te charakteryzują się współczynnikiem przenikania o 4 do 10 razy gorszym od ścian czy dachu. A przecież od strat energii zależą wydatki na ogrzewanie. Dodatkowo wymagania wobec stolarki uzależnione są od regionu kraju, w którym zbudowany jest dom. Dostępne na rynku wyroby standardowe mają współczynnik U=1,3–1,5 [W/(m2•K)], ale oferowane są również tzw. okna pasywne o współczynniku U=0,6–0,8 [W/(m2•K)].

Izolacyjność akustyczna - to inaczej zdolność tłumienia dźwięków. Zwykle jest tym lepsza, im materiał przegrody jest cięższy lub zrobiony z bardziej włóknistego materiału. Oczywiście okna mają zdecydowanie gorsze właściwości od ścian zewnętrznych i najczęściej to ich parametry decydują o wypadkowej izolacyjności akustycznej całej przegrody. Zatem powinien je cechować możliwie najwyższy wskaźnik projektowy izolacyjności akustycznej właściwej R’A2 lub klasa akustyczna OK2.

Warto zapamiętać, że okna o dobrej izolacyjności akustycznej tłumią hałas zewnętrzny o ok. 30 dB, a słabe - tylko nieco więcej niż 20 dB. Na dodatek różnica pomiędzy izolacyjnością akustyczną ściany zewnętrznej i stolarki nie powinna być większa niż 10 dB. Oczywiście warto pamiętać, że wszelkie nawiewniki i systemy mikrowentylacji dość znacznie obniżają izolacyjność akustyczną okien.

Szczelność - okien i drzwi zależy od stosowanego systemu wentylacji budynku. Jeszcze w zeszłym roku standardem były okna o współczynniku infiltracji 0,5-1,0 m3/mhdaPa2/3, co w przypadku wentylacji grawitacyjnej oznaczało niedostateczną ilość powietrza przedostającego się w ciągu godziny przez szczelinę o długości 1 m. W ścianach lub oknach trzeba było stosować dodatkowe nawiewniki zapewniające wymianę powietrza na poziomie 20-50 m3/h.

Jednak od 1 stycznia 2009 r. zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 201, Poz. 1238) dotyczącym warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, obowiązują nowe wymagania dotyczące szczelności okien.

Obecnie obowiązują kryteria wcześniej ustalone dla budynków pasywnych z wentylacją mechaniczną nawiewno-wywiewną i odzyskiem ciepła. Oznacza to, że współczynnik infiltracji wszystkich produkowanych okien musi być mniejszy od 0,3 m3/mhdaPa2/3. W przypadku stosowania wentylacji grawitacyjnej napływ odpowiedniej ilości powietrza musi być realizowany przez nawiewniki umieszczone np. w ramach okien.

Zabezpieczenia antywłamaniowe - stolarki są szczególnie pożądane, gdy w domu nie stosuje się krat, żaluzji lub okiennic. Wtedy warto zainwestować w okucia antywłamaniowe, solidnie osadzone ramy i szyby klasy od P1 do P4 (najlepiej P3 lub P4). Są to szyby klejone z dwóch tafli szkła grubości 3 lub 4 mm oraz od jednej do czterech warstw folii o wysokiej wytrzymałości, które zastępują kraty z prętów stalowych o średnicy 10 mm.

Wygoda użytkowania - w dużej mierze zależy od konstrukcji okna oraz zastosowanych okuć. Najbardziej popularne i najwygodniejsze są okna jednoramowe z szybami zespolonymi i wielofunkcyjną klamką. Łatwo je ustawić w wybranej pozycji (uchylić, rozewrzeć, rozszczelnić) oraz umyć, ponieważ mają tylko dwie powierzchnie szyb. Dostępne są też eleganckie okna ze szprosami:

  • konstrukcyjnymi - drogie i kłopotliwe do utrzymania w czystości;
  • wewnętrznymi - obniżają izolacyjność termiczną;
  • zawieszane - dobrze imitują drogą konstrukcję okna, a jednocześnie są łatwe w demontażu i wtedy nie utrudniają mycia.

 

Powiązane artykuły

»

Inwestycja w energooszczędne okna